رفتن به محتوای اصلی

نیمه شعبان همراه خود نسیمی از عطر گل نرگس دارد چرا که سالروز میلاد کسی است که همه انبیا و اولیا مژده دوران خوش او را داده ­اند. در هر زمان که پیامبران الهی مورد آزار و ستم ستمگران روزگار خود قرار می­گرفتند به یاد زمانی که حضرتش تشریف بیاورد و انتقام بگیرد آه حسرت می­کشیدند[1].

دوران خوش فرمانروایی حضرت مهدی  علیه السلام دوران شکوفایی اسرار آفرینش و تکامل هستی است.

هر یک از پیامبران الهی برای هدایت انسان­ها تلاش فراوان کرده و مقداری از توانایی­های بشر را به او آموزش دادند. تمامی این تعالیم انبیا و خصوصیات ایشان در وجود امام زمان  علیه السلام وجود دارد.

برای عملیاتی شدن این تعالیم و شکوفایی اسرار الهی می­باید ساختار وجود انسان دگرگون شده و پذیرای چنین معارفی شود. این تغییر در تار و پود بشر، یک ضرورت واقعی برای افزایش توان انسان در درک معارف عالی اهل بیت علیهم السلام است. این دگرگونی اساسی در جهان و جهانیان شرط تکامل و اوجِ فرهنگ در آینده جهان است. همان گونه که برای درک سخنان پدر و مادر و هم سخن شدن با آنان، کودکان شیر خوار باید رشد کنند تا این آمادگی در آنان ایجاد شود.

آیا با کودکی که هنوز راه رفتن را نیاموخته و از خطر چاه و چاله خبر ندارد، می­توان درباره عظمت سیاه­چاله ­های آسمان سخن گفت.

چه کسی می­تواند در ساختار وجود انسان­ها تحول ایجاد کند؟ چه قدرتی توانایی دارد که نیروهای عظیم نهفته در مغز انسان­ها را بکار اندازد تا همه به راحتی بتوانند به دستورات الهی عمل کنند؟

آیا کسی جز یگانه مصلح جهان می­تواند در وجود همه انسان­ها قدرت و انرژی بدمد و همگان را با اندیشه ­های بزرگ و قدرتهای ناشناخته در وجود انسان ها آشنا سازد؟

در روایتی در این باره، امام باقر علیه السلام از راز تکامل جهان پرده برداشته و آن را بر اثر دستان پر توان حضرت بقیة الله الأعظم ارواحنا فداه می­دانند. آن حضرت می­فرمایند:

اذَا قَامَ‏ قَائِمُنَا وَضَعَ‏ يَدَهُ‏ عَلَى رُءُوسِ الْعِبَادِ فَجَمَعَ بِهِ عُقُولَهُمْ وَ أَكْمَلَ بِهِ أَخْلَاقَهُمْ[2].

هر گاه قائم ما قیام نماید، دست خود را بر سر بندگان خدا می­گذارد و به این وسیله خِردهای آنان را جمع ساخته و اخلاق آنان را تکمیل می­نماید[3].

در آن زمان به برکت دست و نفس ملکوتی حضرت مهدی  علیه السلام پرده ­های ظلمت از عقل انسانها برداشته می­شود و با رهبری آن خلیفه الهی عالم بهشت می­شود.

به امید آن که ما نیز توفیق حضور در عصر حکومت او را داشته باشیم و شاهد چنین شکوفایی باشیم.

 

محمد صالح موحدی

 


[1] نمونه آن جریان لوط پیامبر خدا است. قرآن کریم می­فرماید زمانی که قوم بدکار بر در خانه او آمدند و می­خواستند مهمانان او را بیازارند، او آروزی«قوة» کرد که جلوی طغیان آنان را بگیرد. امام صادق  علیه السلام در حدیثی می­فرماید منظور از این قوة قائم ( علیه السلام ) است. تفسیر قمی، ج 1 ص336

[2] بحار الانوار، علامه مجلسی، ج52 ، ص336

[3] برداشتی از کتاب دولت کریمه امام زمان عجل الله فرجه الشریف، آیة الله مجتهدی سیستانی ، ص125-130