اختصاص مقام امامت و نبوت به مردان

چرا از میان زنان کسی که به مقام نبوت و امامت نرسیده است؟
پاسخ کارشناس : 

 رسالت و امامت از جمله کار های اجرایی هستند که در نتیجه آن پیامبر و امام باید با مردم در تماس باشند؛ چرا که در نبوت و امامت، اموری مانند: رهبری جامعه، صلح و جنگ، آموزش احکام وبیان حلال و حرام، واجب و مستحب، مکروه و مباح، پاسخ به سوالات و امامت در جماعات مطرح است. از ان جایی که ایفای این مسؤولیت ها تماس مستقیم و مداوم را می طلبد، تحمل این وظیفه به عهده مرد گذاشته شده است. از این رو زن این خصیصه و قدرت بدنی کافی را ندارد تا بتواند با همه انسان ها در تماس باشد. قران کریم در این باره می فرماید:

( وَ مَا أَرسَلنَا مِن قَبلِکَ إِلّا رِجَالاً نُوحِی إلَیهِم مِن أهلِ القُرَی)

و پیش از تو{به خاطر هدایت مردم} جز مردانی از اهل آبادی ها را که به آنان وحی می نمودیم نفرستادیم. یوسف(12):109

امیرالمومنین علی(علیه السلام) در مورد ویژگی های بدنی و روانی زنان می فرمایند:«لا تُمَلِّکِ المَرأةَ من اَمرِهَا ماجَاوَزَ نَفسَهَا فَإنَّ المَرأةَ رَیحَانَةٌ وَ لَیسَت بِقَهرَمانَةٍ» (عیون الحکم:526،باب 28؛ نهج البلاغه: نامه 31.)

اموری که در خور توان زنان نیست به دستشان مسپار، زیرا زن گلی است ظریف نه خادم و کار پرداز.

بنابراین مجموعه خصوصیات روحی و جسمی زنان به گونه ای است که پذیرای مسؤولیت های سنگین و اجرایی مهم نمی باشند.

افزون بر این امر امامت و نبوت نیازمند حضور پیوسته در میان مردم و اجتماع و برقراری ارتباط با مردمان است. این در حالی است که روح دین با حضور و بروز دائمی زنان و ارتباط آنان با نامحرمان سازگار نیست. از این رو می بینیم در آموزه های اسلامی وارد شده است که مسجد زن خانه اوست. (وسائل الشیعة،  ج 5 ص 236 به بعد)

البته اختصاص رسالت و امامت به مردان هرگز از مقام معنوی زن نمی کاهد؛ زیرا ممکن است زن به مقام ولایت برسد و نسبت به بسیاری از انبیای الهی برتر باشد؛ چنانکه حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام) به آن مقام والا نائل شد و «سیدة نساء العالمین» گردید، همین طور حضرت مریم(علیها السلام) که به مقام منیعی دست یافت و سرور زنان زمان خودش شد و قرآن کریم او را الگوی همه مؤمنان معرفی می کند و برای حضرت مریم(علیها السلام) مقاماتی بس ارزشمند همچون اصطفاء، طهارت و مکالمه با فرشتگان بر می شمارد. بنابر این ولایت که مقامی ملکوتی و معنوی است، بین مرد و زن مشترک است و در سایه ولایت، انسان به قرب الهی می رسد و گاه در کنار این مقام، مقامی اجرایی مانند نبوت و رسالت و امامت نیز به وی داده می شود.

پس اگر هیچ زنی به مقام رسالت و نبوت و امامت نمی رسد، به این معناست که هیچ زنی از نظر دریافت وحی و ابلاغ آن، به مسؤولیت اجرایی نمی رسد؛ ولی ممکن است به مقام معنوی ولایت دست پیدا کند. پس آنچه مخصوص مردان است، کارهای اجرایی است که متناسب با ویژگی های بدنی، روانی و شرایط اجتماعی آنهاست.

افزودن دیدگاه

مطالب مرتبط با این نوشته

موردی یافت نشد.