یکی از مهمترین آداب در زندگی انسان که فراتر از قلمرو پذیرفتن اسلام است، امانت داری و خیانت نکردن در آن است. به گونه ای که در روش اهل بیت عصمت و طهارت دستور به اداء امانت در اشیاء کوچ و ناچیز حتی نسبت به افراد غیر مسلمان شده است.
یکی از اولین آداب معاشرت اسلامی را می توان نیکی کردن به دیگران دانست. احسان و نیکی بهترین پل ارتباطی با دیگران بوده که سایر آداب معاشرت را می توان زیر مجموعه این عنوان دانست.
آنچه در قسمتهای قبل بیان شد برخی از عناوین اصول كلى معاشرت اسلامى بود که هر نوع آداب باید در ضمن آن عناوین کلی رعایت می شود. بعد از بیان اصول مذکوره به بیان برخی از آداب معاشرت اسلامى می پردازیم.
زندگى در جامعه‏ هاى بشرى، اخلاقى انعطاف پذير را مى ‏طلبد. در جامعه افراد مختلفى با روحيات مختلف زندگى مى ‏كنند؛ گروهی زود رنج هستند، برخی سعه صدر داشته، عده‏ اى بذله گو هستند و گروهى خشن. بعضى از نرم خوئى انسان سوء استفاده نمى‏ كنند و گروهى بالعکس.
از نظر اسلام، معاشرت داراى اصول و ضوابطى است و فرد مسلمان بايد در معاشرتهاى خود، كلياتى را مراعات نمايد؛ که به بيان چند اصل از اصول معاشرت اشاره می شود: