مدینه! امامت کجا می رود؟...سفر کرده سوی خدا می رود...دل شب، غریبانه تنها حسین...نهان از همه چشم ها می رود
دیگر دلم به سیر چمن وا نمی‌شود... دیگر نشاط، هم نفس ما نمی‌شود ...