امام امينى است همراه، پدرى است مهربان، او برادر تنى است، در مصائب پناه بندگان است. امام امين خدا در زمين و حجّت او بر بندگان است، او خليفه خدا در كشور اوست، امام دعوت‏كننده مردم بسوى خدا و مدافع حرمتهاى الهى است. امام از گناهان پاك است و از عيوب مبرّى،
داود رقى گفت: خدمت حضرت صادق بودم جوانى گريه كنان‏ وارد شد. گفت نذر كرده بودم كه با زنم به مكه بروم وقتى وارد مدينه شدم زنم فوت کرد. امام فرمود: برگرد او نمرده عرض كرد: آقا مرد من خودم روى او پارچه انداختم!
ابو بصير گفت خدمت ام حميده رسيدم كه او را به در گذشت‏ حضرت امام صادق عليه السّلام تسليت بگويم شروع به گريه كرد من نيز از گريه او اشكم جارى شد. گفت اگر هنگام درگذشت حضرت صادق مى‏ بودى چيز عجيبى مشاهده ميكردى.
حسين بن ثوير و ابو سلمه سرّاج میگویند: شنيديم كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه بعد از هر نمازى چهار نفر از مردان و و چهار زن‏ را لعن مى ‏فرمودند.
ابو جعفر خثعمى گفت حضرت صادق عليه السّلام كيسه زرى به من داده فرمود اين كيسه را بده به فلانى از بنى هاشم و به او نگو من به او داده‏ ام .گفت : من بردم به او دادم گفت خدا به كسى كه داده خير بدهد هر سال آنقدر به من ميدهد كه تا سال ديگر ما را كافى است ولى ...