نام بلند و باشکوهت از ازل تا ابد، در فرهنگ آفریدگار ثبت است و القابت تا هماره برای مردان و زنان، نمود وارستگی، ایستادگی، صبر، عفت، نجابت و... همه نیکی‏ ها و زیبایی ‏هاست. ای مادر آیینه و لبخند، اسوه وقار، قبله دل‏ها، ضریح گمشده، شکوه تاریخ، زینت هستی...
می گویند زن های عرب دلشان که می گیرد، غصه که می افتد به جانشان، راه کج می کنند سوی حرم تو آقا!
آه ای دوشیزه شب‏های شیون و شعر!
هم بانگ نوحه غلغله در شش جهت فکند ، زین العباد رفت ز دنیا ، مبارکش... این جا همیشه کرب و بلا بود و گریه بود ، آب و عطش ، سه ساله و اصغر برابرش خون گریه کرد...
و خیمه خورشید سوخت...