نام دهمین خورشید جهان تاب امامت «علی» و کنیه آن حضرت ابوالحسن بوده و برخی از القاب ایشان؛ نجیب، مرتضی، عالم، فقیه، ناصح و هادی است، و هر یک از این لقبها اشارتی به خصوصیات و ویژگیهای آن امام همام دارد.
امام حسین علیه السلام فرمودند : خداوند متعال بندگان خودش را نیافرید مگر برای شناخت خودش که اگر چنین شناختی محقق شود ، عبادت و بندگی اش نیز صورت می پذیرد .سپس در پاسخ به فردی که از معرفت خداوند پرسیده بود فرمودند : شناخت خداوند یعنی شناخت امام هر زمانی که
«نصرت الهی» یکی از واژگانی است که در اوراق زندگی قمر منیر بنی هاشم علیه السلام برجسته است. چرا که او با اطاعت از امام زمان خویش و دفاع خود این درس را به همگان آموخت. حضرت ابوالفضل العباس(ع) روز هشتم ذیحجه سال 60 هجری قمری و زمانی که قافله امام حسین(ع)
ازبارزترین القاب اباعبدالله(ع)«سید الشهداء» است که طبق پاره‌اي ازروايات، این لقب برای نخستين بار از سوي جبرئيل† به كار برده شد[1] اما پیغمبر(ص) این لقب را در مورد حمزه عموی بزرگوارشان نیز بکار بردندازاین روی درتاریخ اسلام تنها دوشخصیت با لقب «سید الشهدا»
سومین پیشوای شیعیان درسومین روز شعبان المعظم، سال چهارم هجری در خانه وحي و ولايت چشم به جهان گشود تا نور دیده ی جدش رسول خدا(ص) و مادرش فاطمه(س) و پدرش علی مرتضی(ع) باشد. با مژده ی تولد امام حسین(ع)، پیغمبر اکرم(ص)اولین کسی بود که به زیارت نوه اش حسین(ع)