خیر دنیا و آخرت

قَالَ الصَّادِقُ ع حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِيهِ ع ‏ أَنَّ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ كَتَبَ إِلَى الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ع يَا سَيِّدِي أَخْبِرْنِي بِخَيْرِ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ فَكَتَبَ ع بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‏ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ مَنْ طَلَبَ رِضَى الله بِسَخَطِ النَّاسِ كَفَاهُ اللَّهُ أُمُورَ النَّاسِ وَ مَنْ طَلَبَ رَضِيَ النَّاسِ بِسَخَطِ اللَّهِ وَكَلَهُ اللَّهُ إِلَى النَّاسِ وَ السَّلَامُ.

 

 

مردى از اهالى كوفه در ضمن نامه‏ اى بحضرت حسين (ع) نوشت: مولاى من بفرمائيد خير دنيا و آخرت چيست؟ در جواب او نوشت: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‏ هر که خشنودی خدا را با ناخشنودی مردم بطلبد خداوند او را از امور مردم بی نیاز کند و هر که خشنودی مردم را با ناخشنود کردن خدا بجوید خداوند او را به مردم  وا گذارد و السلام.

افزودن دیدگاه

مطالب مرتبط با این نوشته