در این روز جناب عبدالمطلب علیه السلام پیامبر صلی الله علیه و آله رابه جناب حلیمه سعدیه سپردند.

در این روز و در سال ولادت پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله، یعنی همان عام الفیل، جناب عبدالمطلب علیه السلام پس از آنکه پیامبر صلی الله علیه و آله، چند روزی از مادر بزرگوار خود شیر خوردند، ایشان را پس از گزینش های بسیاری، به جناب حلیمه سعدیه سپردند.

در اینکه آیا پیامبر صلی الله علیه و آله از حلیمه سعدیه شیر خورده اند یا فقط از مادر بزرگوار خود شیر خوده اند، اندک اختلافی وجود دارد و برخی معتقدند که پیامبر از هیچکس غیر از مادر خود شیر نخورده اند و نزد حلیمه سعدیه فقط رشد کرده اند. اما این نظر خریدار چندانی ندارد و نظر مشهور بین علمای شیعه همان است که ابتدا گفته شد.

اما در میان مورخان دستگاه خلافت، متاسفانه حتی در این مورد کوچک نیز به پیامبر صلی الله علیه و آله رحم نکرده اند و دو ماجرای دروغین را به شیرخوارگی پیامبر نسبت داده اند که بسیار مختصر بدانها اشاره می کنیم:

1 – خود داری زنان شیرده از قبول پیامبر صلی الله علیه و آله

یکی از دروغهایی که آنان در بین مردم منتشر کرده اند این است که می گویند: زمانی که زنان شیرده به مکه آمدند، همگی فورا به سراغ اولاد ابوسفیان و ... رفتند و کسی پیامبر صلی الله علیه و آله را به خاطر یتیم بودنشان نمی پذیرفت و حلیمه سعدیه که زنی بیچاره  فقیر بود از روی ناچاری و از آن آنجا که فرزندی از اشراف برای او باقی نمانده بود، پیامبر را برای شیر دهی پذیرفت!

اما این داستان از نظر عقل کاملا مردود و غیر قابل قبول است:

زیرا نام و نسب و شهرت پیامبر صلی الله علیه و آله چنان پر آوازه بود که زنان شیرده آرزوی آن را داشتند که بلکه جناب عبدالمطلب پیامبر صلی الله علیه و آله را به آنان بسپارد، چرا که این محمد، فرزند همان جوان زیبا و نازپرورده ای است که یک سال پیش در پای کعبه صد شتر در پای او قربانی شده بود.

ثانیا اگر چه پیامبر صلی الله علیه و آله یتیم بودند اما پدر بزرگ و عموهایی همچون عبدالمطلب و ابوطالب علیهما السلام داشتند که هرکدام به نوبه خود از تجار و بزرگان مکه بودند.

ثالثا قضیه کاملا برعکس این بود، چرا که این جناب عبدالمطلب بود که هر زنی را به دایگی پیامبر صلی الله علیه و آله نمی پذیرفت و هر زنی که محمد را درخواست می کرد، جناب عبدالمطلب ابتدا از دین خود و خاندانش سوال میکردند و  در این میان، فقط حلیمه سعدیه بود که به خاطر یکتا پرستی خود و خاندانش افتخار دایگی پیامبر را پیدا کرد.

2 – شیر دادن ثویبه، کنیز ابولهب به پیامبر قبل از حلیمه

تاریخ نگاران دستگاه خلافت تلاش بسیاری کرده اند تا هرطور که شده، قدری از قداست پیامبر صلی الله علیه و آله بکاهند و ایشان را هم ردیف خلفای ناحق و بلکه پایین تر از آنان ببرند.

به همین خاطر ادعا کرده اند که پیامبر صلی الله علیه و آله قبل از سپرده شدن به دایه ابتدا چند روزی توسط ثویبه کنیز ابولهب، که زنی مشرکه بود، شیر خورده اند و سپس ایشان را به دایه سپرده اند.

شیر خوردن پیامبر صلی الله علیه و اله از ثویبه به هیچ وجه و پذیرفته نیست و با عقل نیز ناسازگار است زیرا فاصله بین پیامبر صلی الله و علیه و آله و فرزند ثویبه بیش از دو سال است و این برای شیر دهی غیر ممکن است. علاوه بر دلایل تاریخی و کلامی دیگری که در جای خود به طور کافی بحث شده اند.

برای اطلاع و آگاهی پیرامون این دو ماجرای جعلی پیرامون شیرخوارگی پیامبر رجوع کنید به:

علامه سید جعفر مرتضی العاملی، الصحیح من سیرة النبی الاعظم، جلد دوم.

دسته بندی ماه نوشت: 

افزودن دیدگاه

مطالب مرتبط با این نوشته