رفتن به محتوای اصلی

در بارگاه قدس که جای ملال نیست

یک دخترک

نشسته و طشتی مقابلش

عمه چرا پدر لب خود وا نمی‌کند؟

قرآن بخوان

کسی به لبت نی نمی‌زند

بوسه بده

و جان مرا جای آن بگیر

دور و بر خرابه پدر جان

نگاه کن

سرهای قدسیان همه بر زانوی

غمت...