مهمان نوازی امام رضا علیه السلام

عَنْ عُبَيْدِ بْنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْبَغْدَادِيِّ عَمَّنْ أَخْبَرَهُ قَالَ: نَزَلَ بِأَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا ع ضَيْفٌ وَ كَانَ جَالِساً عِنْدَهُ يُحَدِّثُهُ فِي بَعْضِ اللَّيْلِ فَتَغَيَّرَ السِّرَاجُ فَمَدَّ الرَّجُلُ يَدَهُ لِيُصْلِحَهُ فَزَبَرَهُ أَبُو الْحَسَنِ ع ثُمَّ بَادَرَهُ بِنَفْسِهِ فَأَصْلَحَهُ ثُمَّ قَالَ إِنَّا قَوْمٌ لَا نَسْتَخْدِمُ أَضْيَافَنَا

الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏6، ص: 283

ابو عبد اللَّه بغدادى از شخصى نقل كرد كه گفت مهمانى براى حضرت رضا عليه السّلام آمد آن جناب با او نشسته بود و صحبت ميكردند شب بود چراغ كم نور شد مهمان دست دراز كرد تا درستش كند ولى حضرت رضا عليه السّلام مانع شد و خود مشغول اصلاح چراغ گرديد تا درست شد آنگاه فرمود ما خانواده‏ اى هستيم كه مهمان خود را به خدمت نمى‏ گماريم.

افزودن دیدگاه

مطالب مرتبط با این نوشته