رفتن به محتوای اصلی

افزودن دیدگاه جدید

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.

بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین

ذلک الکتاب لا ریب فیه هدی للمتقین

این کتابی است که شک و تردیدی در آن راه ندارد و مایه هدایت پرهیزکاران است.

در این آیه نکاتی حائز اهمیت است:

1-نکته ادبی: کلمه ذلک اسم اشاره و در لغت عرب برای اشاره به دور وضع شده یعنی آن کتاب، و علی القاعده چون این کتاب در اختیار و دسترس ماست باید هذا که اشاره به نزدیک است بکار می رفت و می فرمود: هذاالکتاب یعنی این کتاب، ولی استعمال ذلک برای اشاره به دور به خاطر آن است که قرآن در مقام و جایگاهی بس بالاست.

2-نکته ادبی: کتاب مصدر به معنای مکتوب و نوشته شده یعنی به عنوان اسم مفعول بکار رفته و استعمال مصدر در معنای اسم مفعول برای مبالغه است.

3-مراد از کتاب چیست؟ مراد از آن، قرآن یا امیرالمؤمنان علی بن ابی طالب علیه السلام می باشد. بنابر احتمال اینکه مراد قرآن باشد، معنای آیه اینگونه می شود که شایسته نیست یک اندیشمند بعد از تفکر و تدبر در قرآن شک نماید که شاید این کتاب باعظمت نوشته یک انسان باشد، بلکه از جانب خدای متعال فرستاده شده است، اگرچه کفار در آن تردید کنند، همانطور که در وجود روز شکی نیست اگرچه عده ای چون افراد سوفسطایی ممکن است در وقوع آن مردّد باشند. فصاحت و بلاغت و معانی بلند و خبر از گذشته و آینده دادن که در سراسر این کتاب موج می زند هرگونه شکی را از خود مبرا می سازد.

4-عظمت این کتاب از زبان امیر بیان امیرمؤمنان علیه السلام: در این کتاب چیزی را فرونگذاشتیم و بیان هرچیزی در آن است. بعضی از این کتاب گواه بعضی دیگر و هیچ اختلافی در آن نیست و اگر از سوی خدای یکتا نیامده بود در آن اختلاف فراوان می یافتند.

همانا ظاهر قرآن زیبا، باطنش ژرف و ناپیدا، شگفتی های آن بی پایان، اسرارش بی انتهاست. تاریکی ها جز به آن برطرف نخواهد شد.

بخشی از خطبه 18 نهج البلاغه